Luṭf ʿummānı kerem maʿdeni iḥsān kānı Ġāzī ḫāḳān-ı cihan Ḥażret-i Sulṭān Maḥmūd Tāc u taḫtın şeref ü şānı cihānın cānı Şehlerin server-i mümtāzı ḫıdīv-i mesʿūd Eyleyip rāḥatına rāḥat-ı nāsı tercīḥ Ḫalḳıŋ āsāyişine ḳılmada beẕl-i mechūd Şefḳat ü merḥameti ġālib ʿibādullāha Olur elbette muʾīn oŋa cenāb-Maʿbūd Her ne müşkil işe saʿy etse eder Ḥaḳ āsān Fetḥ olur her neyi eylerse cihānda maḳṣūd Gelmez iḥsān ü ʿināyātı ḥesāb ü raḳama Luṭfu bī-ḥadd ü ʿaṭā vü keremi nā-maʿdūd Gördüm aḳrānını derler ise ḳılma ıṣġā Geldi derler ise dünyaya eşi verme vücūd Görmedi bu keremi ʿālem-i maʿnāda daḫı Ḥātem ü Caʿfer ü Ma’n İbni Ziyād-ı maʿhūd Geldi mi ʿāleme ey çarḫ sen inṣāf eyle Böyle dād-ār-ı saḫī böyle şeh-i ṣāḥib-cūd Ḳanḳı şāh eyledi bu rütbe kerem ḳullarına Ḳanḳı ḫāḳānda bu himmeti ḳıldıŋ meşhūd Ḫayr u iḥsānı olan vaḳf-ı hümāyūnundan Cümleten ḳullarına eyledi taḫṣīṣ-i nuḳūd İbtidā Ḥasoṭa ġılmānına der-māh-ı ṣıyām Etdi bu vech ile tevzīʿine fermānı vürūd Ḳılıp üç kīse silaḥdārı aġaya iḫsān Eyledi şād onu ol pādişeh-i cūd-efzūd Altı yüz çuḳadār aġa ḳuluna etdi ʿaṭā Ḳıldı beş yüzle rikābdārı aġayı ḫoşnūd Ḫāṣ oṭabaşı aġaya edip üç yüz ikrām Ḳıldı dülbend aġasın dört yüz ile nāʾil-i sūd Miftāḥ aġası ile dört köşebaşıyı daḫı Üç yüz ellişer ile ḳıldı meserret-ālūd Yedi aġa-yı gedüklüye üçer yüz verilip Aldı yüz ellişeri bāḳī aġa-yı mevcūd ʿÖmrin efzūn edip ol şāh-ı cihānıŋ Mevlā Eyleye sāyesini farḳ-ı enāma memdūd Bir düşürdüm ki bu tārīḫi söz olmaz Vāṣıf Ḳıldı iḥsān ü ʿaṭā ḳırḳlara Sulṭān Maḥmūd 1233 el-Faḳīr Yesārī-zāde Muṣtafā ʿİzzet ġufire lehümā