Mihr-i ‘ālem-tāb-ı evc-i salṭanāt Dāver-i devr-i zamān Sulṭān Selīm Kahramān-ı dīv-bend-i rūzgār Cem-ḥaşem İskender-i Dārā-kecīm Kim anıŋ ẕāt-ı bülendidir henüz Merkez-i pergār-ı çarḫ-ı müstaḳīm Rükn-i re’yidir esās-ı ma‘delet Fikr-i nev-īcādıdır ‘arş-ı ḳavīm Muntaẓırdı ehl-i dil teşrīfine Geldi dīn ü devlete hem-çün nesīm Ḥaḳ budur bulmuşdu erkānı ḫalel Eyledi tanẓīmine sa‘y-i ‘azīm Habbeẕā ervāḥ-ı ehlu’llāhtan Oldu te’yīd-i İlāhī müstedīm Başlayıp tecdīd-i ‘adl ü re’fete Ḳoydu re’y-i ḫāṣı bünyād-ı ḳavīm Ḥażret-i Monlā-yı Rūm’a ḥürmeten Ḳıldı dervīşāna iḥsān-ı ‘amīm Gördü kim bu ḫānekāh olmuş ḫarāb Müsta‘id iḥyāya çün ‘azm-i remīm Luṭf edip bir yapdı kim yapsın anıŋ Ḳāḫ-ı āmāliŋ Ḫudāvend-i ‘alīm Bāġ-ı firdevs-i berīnveş bī-ḳuṣūr Oldu Ḥaḳḳā saḳfı zer dīvārı sīm Bir naẓarda etdi ol kān-ı kerem Sengi gevher topraġı ‘anber-şemīm Gösterip gūyā kerāmet ‘āleme Ḳudret iẓhār etdi ol şāh-ı kerīm Andan alsın feyżin erbāb-ı sülūk Ḳalmasın nāḳıṣlarıŋ eṭvārı nīm Ẓāhir u baṭında şāh oldur hemān Ber-devām etsin aŋı Rabbü’r-Raḥīm Lafẓān u ma‘nen dedi tārīḫini Şeyḫ Ġālib ‘abd-i dā‘ī-i ḳadīm Yapdı bu dergāhı pāk ve hem cedīd Biŋ iki yüz altıda Sulṭān Selīm