Baḥr-i mevvāc-ı kerem Sulṭān Aḥmed kim odur Şehriyārān-ı zamānıŋ ser-firāz u aʿẓamı Mefḫar-ı ʿOs̱māniyān ṣāḥib-ḳırān-ı ʿaṣr kim Zāl-i cādū deŋlü ṣaymaz merdlikte Rüstem’i Baḫşiş-i yek-rūzesin gūş etse yār eyler şerm Ḫalḳa-i engüşterin bī-şübhe ḳadd-i ḫātemi Feyż-i zühdü ol ḳadar dünyāya te’s̱īr etti kim Cāmın eyler Cem bu devre gelse tāc-ı Edhemī Şevket u ḳudrette teşbīh eylemek İskender’e Hīç düşer mi eḥl-i şabʿa ol ḫıdīv-i ekremi Ol bir içim ṣu içün dünyāyı geşt etti bu ḫod Eyledi Āb-ı ḥayāt’a sīr ḫalḳ-ı ʿālemi Şāhid ister mi bu daʿvā Üsküdār’ıŋ ḫalḳı hep Teşnelikten yaz günü gülden ḳaparken şebnemi Eyleyip ḥükmün revān yaptırdı niçe çeşme kim Her biriniŋ ṣuyu oldu āb-ı Ḫıżr’ıŋ tev’emi Hep maḥallinde velī bu çeşmesār-ı dil-keşiŋ Mevḳiʿ ü resmi olur ḥayret-fezā-yı ādemī Baḥr-i Nīl’iŋ menbaʿıdır gūyiyā bu çeşme kim Ḳıldı bir iḳlīme ser-tā-pāy feyż-i ḫurremi Ḥaşre dek dā’im ḳılıp Mevlā muvaffaḳ eyleye Niçe böyle ḫayr-i cārīye o şāh-ı ekremi ʿĀṣımā ābın içip Raḥmī dedi tārīḫini Ḥükm-i Sulṭān Aḥmed icrā etti el-ḥaḳ Zemzem’i