Pādişāh-ı dīn-perver sāye-i Rabbü’l-‘ibād Ḥażret-i Sulṭān Maḥmūd-ı şerī‘at-iḳtidā Yaptı her cānibde cāmi‘ ol imāmü’l-müslimīn Eylemekte her ṭaraftan rūz u şeb celb-i du‘ā Luṭfu deryā-veş revān oldu Aḳındıburnu’na ‘Asker-i manṣūruna bir ḳışla yaptı ibtidā Ḳıldı bir cāmi‘ daḫı inşā ki cünd-i mü’minīn Eylesinler anda iḥlāṣ ile beş vaḳti edā Böyle münḳād-ı şerī‘at bir şehenşāh-ı cihān Gelmedi bu mülk-i dünyāya be-ḥaḳḳ-ı Kibriyā Ol Ḫudāvend-i celīlü’ş-şān u ‘asker-perveriŋ ‘Ömrün efzūn eyleyip nuṣret vere Ḥaḳ dā’imā Yazdı Rif’at bendesi tārīḫ-i müstes̱nāsını Ḳıldı Ḫān Maḥmūd’uŋ ‘adli cāmi‘i bālā binā 1248 ‘Abdu’d-dā‘ī Yesārī-zāde Muṣṭafā ‘İzzet ġufiralehu zünūbehümā