Şem‘-i miḥrāb-ı kerem Ḥażret-i Maḥmūd Ḫān’ıŋ Ḳıldı nūr-ı ḥasenātıyla cihān kesb-i żiyā Ka‘be-āsā müteveccih o şehinşāha cihān Dergehī ḳıble-i şāhān-ı cihān olsa sezā Şerefe indi menār-ı kereminden ‘ālem Nūr-ı iḥsānı ile oldu münevver dünyā Maḥfil-ārā-yı seḫā cāmi‘-i ḫayr u ḥasenāt Nūr-ı ḳandīl-i kerem vāḳıf-ı ḥāl-i dı’fā ? Faḫr ederse n’ola ervāḥ-ı selātīn-i selef Cümleye ḫayr-i ḫaleftir o şeh-i ‘ādil-ārā Vālid-i emcediniŋ ḳurre-i ‘aynıdır o şeh Ḳıldı çeşm-i es̱er-i vālidine baḫş-celā Köhne olmuştu bu cāmi‘ yeŋiden iḥyāya Edecek luṭfile fermān o şeh-i ḫayr-efzā Ḳıldı tevsī‘ine itmāmına sa‘y ü iḳdām Āṣaf-ı ẕü’l-himemi Ḥażret-i Ḥusrev Pāşā Vālid-i emcediniŋ rūḥunu şādān etti Ḳıldı bu cāmi‘ī cennet gibi pür-zīb ü ṣafā Tā diye gökte cemā‘atle melā’ik āmīn Ol imām-ı ṣaff şāhāne dilā eyle du‘ā Ḥaşre dek hem-çū ḳanādīl-i meh ü mihr-felek Maḥfil-i şevketini rūşen ede ṣubḥ u mesā Dedi Zīver ḳulu tārīḫ-i mücevher göricek Etti ḫāḳān pederi ma‘bedin iḥyā vālā 1254 [1838-39]