Menba‘-ı āb-ı zülāl-i merḥamet Lücce-i pür-cūş u iḥsān u seḫā Devḥa-i pür-berk ü bār-ı salṭanat Şems-i ‘iṣmet māder-i ẓıll-ı Ḫudā Vālide Sulṭān ki etmiş ‘āleme Dest-i cūdun maḳsem-i āb-ı ‘aṭā Ẕikr ü fikri bāḳiyāt-ı ṣāliḥāt Kārı ḫayrāt-ı ḥisāndır dā’imā Fī-sebīlillāh nice ās̱ār edip Eyledi kesb-i rıżā-yı Kibrāyā İşte ez-cümle bu dil-cū çeşme kim Teşne-lebdir Ḫıżr u İskender aŋa Cārī ḥāfıẓlar gibi her lūlesi Sūre-i Kevs̱er oḳur ṣubḥ u mesā Mā-ḥaṣal bu āb-ı cān-baḫşa ile Oldu şādān rūḥ-ı pāk-i Muṣṭafā Anı da cennette sīrāb eyleye Sāḳī-i Kevs̱er ‘Aliyyi Murtażā Dediler āb-ı ḥayātın vaṣfını Gūş edip söylersin ammā Vehbiyā Bāri bir mümtāz tārīḫ eyleyip Vālide Sulṭān’ıŋ iç ḫayrına mā