Menbaʿ-ı efḫam ü fażl u lücce-i ʿilm ü kemāl Ḳulzüm-i zeḫḫār-ı cüd-ı mekremet baḥr-ı ʿaṭā Yaʿnī Feyżullāh Efendi kim felek dergāhına Günde bir ḳaç kerre eyler rūymāl içün ricā Ol ser-āmed gevher-i yektā-yı kān-ı ʿāṭıfet Ḳıldı bu devlet-sarāy-ı dil-küşāyı çün binā Ṣu yerine naḳd-i cūdun beẕl ü īs̱ār eyleyip Maldepe oldu Gümüşsuyu’yla memlū ser-te-pā Çeşme-i ḫūrşīde teşbīh eylemek bu çeşmeyi Oldu Ḥaḳḳā kim vebāl-ender-vebāl ʿayn-i ḫaṭā Teşneyem bir kerre Ḫıżr’ı bulsam eylerdim su’āl Āb-ı ḥayvān mı güzel yāḫud bu mā-i cān-fezā Gün-be-gün Ḥaḳ devlet ü iḳbālin efzūn eyleyip Maḳsem-i erzāḳ ede ẕāt-ı şerīfin dā’imā Nūş edip bir cāmını Şākir dedi tārīḫini İç bu dil-cū çeşme oldu menbaʿ-ı ʿayn-i şifā