Şeh-i Cem-cāh Sulṭān Aḥmed-i s̱ālis̱ kim olmuştur Zülāl-i cilveniŋ leb-teşnesi Nūşü’r-revān Dārā Olunca nīm-nigāhı iltifātına bu cā maẓhar ʿAceb nüzhet-fezā oldu mis̱āl-i Cennetü’l-Me’vā Ḫuṣūṣā eyledi bir böyle zībā çeşmeyi bünyād Kim etti āb-ı rūḥ-efzāsı ḥükm-i Zemzem’i icrā ʿAceb tevfīḳ-i Rabbānī ki böyle ḫayr-ı bī-mānend Maḥallinde yapıldı dest-i cūduyla onuŋ ḥaḳḳā Bulunmaz böylesi nādīde āb-ı zinde key ṣad sāl Cihānı ser-te-ser geşt eyler-ise Ḫıżr ile ʿĪsā Ḳıyām-ḥaşre dek dil-ḫvāhı üzre kāmurān olsun Hemīşe meşreb-i pākin kederden ḥıfẓ ede Mevlā Zebān-ı lūleden sordum Vesīmā dedi tārīḫin Ṭahūr-ı çeşme-i Sulṭān Aḥmed’dir gel iç ṣıḥḥā