Hażret-i Sulṭān Maḥmūd Ḫān-ı Ġāzī kim Ḫudā Ḫusrevān-ı dehri ḳılmıştı āsitānında ġulām Ḫalḳa bāb-ı luṭf u iḥsānın ḳılıp fetḥ ü güşād Melce’-i nās eylemiş dergāhını Rabbü’l-enām Söylenen şimdi cihānda ol şehiŋ iḥsānıdır Cūd-ı Ma’n ü Ḫātem oldu ġayrı bī-maʿnī kelām Cümle-i enʿāmını mümkin mi tafṣīl-i yekūn Eyledi bu bābda icmāl kilk-i ḫoş-ḫırām Emr edip vaḳf-ı hümāyūnından ol şāh-ı kerīm Kullarına luṭf u iḥsān ḳıldı her şehr-i ṣıyām Baḫş edip evvel ḳapu aġasına beş yüz ġurūş Verdi üç yüz de ḫazīnedār başıya tamām Soŋra kilārcıbaşı ile sarāy aġasını Ḳıld’ikişer yüz ġurūş baḫş ile pür-şevk ü ġarām Ḳıldı yüz elli sarāyı ketḫudāsına ʿaṭā Etmek içün ḫıdmet-i şāhānesinde ihtimām Beş nefer gūşe-başıya verip ellişer ġurūş On beşerle sāʾirin şād etdi ber-vefḳ-ı merām Ḥażret-i Fettāḥ fetḥ edip der-i āmālini ʿÖmrün efzūn ede ol şāhuŋ ilā-yevme’l-ḳıyām Bir ziyāde bī-bedel tārīḫ yazdım Vāṣıfā Oldular bābü’s-saʿāde ḳulları dil-şād kām 1232 el-Faḳīr Yesārī-zāde Muṣṭafā ’İzzet