Revnaḳ-ı kürsī-i şāhī zīver-i miḥrāb-ı dīn Cāmiʿ-i cümle maḥāmid yaʿnī Ḫān ʿAbdülḥamīd Ol şehinşāh-ı zamān kim dāverān-ı dehr olur Pīşgāh-ı maḥfil-i devlet-meʾabında ʿabīd Zīr-i vālā ḳubbe-i ḥıfẓında dünyā müsterīḥ Bāb-ı dergāh-ı muʿallāsından ʿālem müstefīd Baḥr-ı cūdundan kenār-ı ʿāleme çıḳdı yine Bir dil-ārā bī-muʿādil dürr-i yektā-yı ferīd Yaʿnī yapdı sāḥil-i deryāda bu nev cāmiʿi Kim bu ṭarḥ-ı dil-küşāyile cihān içre vaḥīd Aḫteran ʿayn-ı ḳanādīl-i żiyā-efşānıdır Sīm ü zerden mihr ü meh āvīzedir surḫ u sefīd Şemʿ-i miḥrābından eyler māh envār iḳtibās Kuḥl eder hep dūde-i ḳandīlini necm-i saʿīd Ṣubḥ-ı ṣādıḳ gibi açıldıḳça bāb u revzeni Pādişāh-ı ʿālemi ḫandān ede Rabb-i Mecīd Ḥaḳ Teʿālā niçe böyle ḫayra tevfīḳ eyleyip Taḫtgāh-ı salṭanatda eylesin ʿömrün mezīd Bāġ-ı ilhām-ı İlāhī’den meşāmm-ı ṭabʿıma Būy-baḫş oldu iki mıṣraʿ mis̱āl-i müşk-bīd Her biri oldu ḥesāb olunca tārīḫ-i tamām Oldular elḥaḳ ʿAfīfā ḥüsn ile beytüʾl-ḳasīd Kaʿbeyi yād etdirir dil-cū mekān oldu hele 1192 Maʿbed-i maṭbūʿ u nev-bünyād Ḫān Abdülḥamīd 1192