Cenāb-ı pādişeh-i heft-kişver-i ‘ālem Ki tāb-ı şevketi fer verdi mihr-i raḫşāna Ebū’l-futūḥ u maġāzī şeh-i ‘adāletkār Vücūdu oldu şeref-baḫş āl-i ‘Os̱mān’a Cenāb-ı ḥażret-i Maḥmūd Ḫān Ġāzī kim Dem-ā-dem olmada maẓhar ‘aṭā-yı Raḥmāna Hemīşe ṭab‘-ı hümāyūnu mā’il ü maṣrūf Vücūh-ı ḫayr u müberrāt u cūd u iḥsāna Yine bu dem daḫi maḥżā ḫulūṣ-ı niyyet ile Muṭāva‘at edip ol şeh rıżā-yı Raḥmāna Muṣannifīn-i selef rūḥu cümle şād oldu Binā olunca sa‘ādetle bu kütüb-ḫāne Yegān yegān ḫidemāt-ı şerīfesin ervāḥ Mu‘ayyen eylediler ehl-i ‘ilm ü ‘irfāna Emīn ü ḥāfıẓ edip İbn-i Ḥāzin’i anda İmām Faḫr’ı re’is ettiler o erkāna Cebīn-sāy-ı Ḥaṣīrī olup o dergāhıñ Bıraḳdı postunu Ferrā kenāra pīrāne Muṭarrızī vü Ḥarīrī çü perdedārı olup Mü’ekkil oldu Kisā’ī ferāş-ı eyvāna Edip derūnunu tebḫīr İmām Māverdī Pür etti ‘anberī Ṭībī gümüş buḫūrdāna Bulunca levn-i sefīd ile rūḥ-ı Beyżāvī Temes̱s̱ül eyledi İbn Melek o cismāna Ṭılā-yı sīme ser-āġaz edince Sivāsī O buḳ‘ayı Ẕehebī başladı zer-efşāna Naḳş-ı ḫurde-i Çīnī ‘İmād-ı Kāşī’yi Hezār reng ile zīb etti çār erkāna Nigāh edeydi eger Zerkeşī o teẕhībe Ederdi şemmelerin levḥa ṣafḥa-i cāna Ġubār-ı dergehi ‘aks etti çeşm-i Rāġıb’da ‘Aceb mi baḳmasa ger sürme-i Ṣıfāhān’a Yā Ṭaşkendī hemān kendi bu biżā‘a ile Sezā yā İbn Ḥacer’dir desem o bünyāna Görüp derinde o gül-mīḫı çeşm-i Ḥaddādī Ṣarıldı hemçü Demīrī o bāb-ı ẕī-şāna Cenāḥ-ı revzeni baḥs̱ ettirip Ṣaḥāyif’den Ṣarīr-i bābı Egānī oḳutdu İḫvān’a Eyā şehenşeh-i ẕī-şān ḫalīfe-i devrān Vücūduñ oldu sebeb-i rāḥat cihānbāna Sen ol ḫidīv-i zamān ‘ādil ibn-i ‘ādilsin Ki şānıñ āyeti tefsīr olundu devrāna Bu ḫayr-ı pür-berekātıñ daḫi olup maḳbūl S̱̱evābı s̱ebt oluna ṭāḳ-ı ‘arş-ı Subḥāne Hezār yümn ü sa‘ādetle Es‘adā ericek Bu nev ḫızāne-i ekmel tamām pāyāna Görüp o resmi Sinimmār-ı çarḫ tārīḫin Pesend edip dedi zībā-binā kitāb-ḫāne 1152