(1) Şevketlü pādişāh-ı perver ve ḫālife-i güster Sulṭān Maḥmūd Ḫān efendimiz ḥażretleriniŋ dem-i mülūḳāne-i hümāyūnlarında (2) ibrikdār ustalıḳ ḥiḏmetiyle pür-kām olduġumuz ḫasebiyle vālidem merḥūme Rābiʿa Ḫatun’uŋ rūḥı içün ve kendi (3) selāmetligimiz içün Lālā el-Ḥāc Reyḫān Aġa neẓāretiyle Ḥelvāḫāne-i ʿĀmire vaḳfına biŋ ġurūş ṭanẓīm eyledim ki (4) ḫāṣıl olan nemāsından iş bu Hāṣīrciyān Cāmiʿ-i şerīfinde oḳuyan ṭāliblere her māh dört vaḳiyye şem’-i (5) ruġan ve her sene-i leyle-i berāt-ı şerīflerde iki ʿaded miḥrābiyye şemʿ-i ’asel verildiginden başḳa ḫādim-i cāmiʿ-i şerīf (6) olan ʿacemiye daḫı bir māh zaḥmeti muḳābili yigirmi beşer para verilmesiyiçün iş bu maḥalle şerḥ verilüp bu ṭaşı vaż’ (7) eyledim. Bundan böyle bu cāmiʿde her kim ki Ḳurʿān oḳuyup ḫatm eyledikte vālidem Rābiʿa Ḫātūn’ı ve ben ʿāciz İsmā[ʾil] Usṭa (8) ve Lālā el-Ḥāc Reyḫān Aġa’yı ḫatm-i duʿālarında yād edeler. Her kim ki ’amden yād etmez ise yārın rūz-ı (8) maḥşerde iki elimiz yaḳasındadır. Böylece maʿlūm olduḳda rıżāenlillāh el-fātiḥa. Sene c. 1230