Cihāna sāye-i rūzī-resān Sulṭān Maḥmūduŋ Vücūd-ı lāzımü’l-mevcūdı oldu niʿmet-i Bārī Olur mu kimse toḫm-efşān bu arż-ı şūrezār üzre Eger enhār-ı cūdı olmasaydı sū-be-sū bu cārī Felek devr etse mikyāl-i ḳamerle dāne-i necmin Olur mu kiştzār-ı luṭf-ı şāhıŋ ʿöşr ü miʿşārı O Sulṭānıŋ ögünsün ḫıdmetiyle āsiyāb-ı çarḫ Edince ḫān-ı şāha nān-ı mihrin ḫāṣ-ı ḫünkārī Yıḳılmışdıḳ o Ḫāḳān tutmasa dest-i kerāmetle Murādu’llāh imiş bu ʿālemin tekrār-ı iʿmārı Bu anbār-ı cesīmi ḳıldı inşā kim ḥubūbātı Ḥesāb olunma kābildir degil taʿdād-ı ās̱ārı Şaʿīr etse felek şiʿrāyı şāyāndır bu anbārı Ṣıṭabl-ı ḫāṣına taʿyīn olup kesb eyler envārı Mis̱āl-i sünbüle tārīḫ-i ʿİzzet dānedār oldu Mücedded ḳıldı Ḫān Maḥmūd inşā ḥınṭa anbārı (1235)